個人檔案@#$%^ - - H!W - - ^*&||@...相片部落格清單更多 工具 說明

AC ..H i m U..

職業
居住地
興趣
ZzZzZz...
尚未新增任何項目。

@#$%^ - - H!W - - ^*&||@C120

- - {[So....]} - -
Himu - Creative by Bo

him&bo

第 1 張 / 共 51 張
其他相簿 (1)
1 July

The Letter..

To : คนที่คิดว่าสิ่งต่างๆ ในนี้..มีความหมาย..
 
หลังจากหายไปจากการอัพสเปซ มา 1 ปี เศษๆ..
 
จาก entry สุดท้าย..ชีวิตผมดำเนินต่อมาเรื่อยๆ..ไม่มีอาไรหวือหวา น่าตื่นเต้น..
 
1 ปีเต็ม กับการสูญเสียอาไรบางอย่างไป...
 
เพื่อ..
 
ได้อาไรบางอย่างมา..
 
ใช่แล้ว..สิ่งที่ได้มา..คือ การเรียนรู้ และเข้าใจชีวิต..อาจจะไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต แต่ก็นับเปนการเรียนรู้ครั้งยิ่งใหญ่ครั้งหนึ่งในชีวิต..
 
มันเป็นเรื่องเศร้าที่เราต้องสูญเสียอาไรบางอย่างที่สำคัญที่สุดในชีวิตไป..แต่สิ่งที่ได้รับตอบแทนมา คือ การเรียนรู้ และเข้าจัยความเศร้านั้น..
 
และรู้ว่าจะจัดการกับมันยังไง..ไม่เพียงแค่นั้น..ยังทำให้รู้ถึงคุณค่าของสิ่งที่เราเสียไป..ว่า..มีค่าแค่ไหน..
 
เมื่อตอนมีเค้าอยู่..เราไม่ดูแล ไม่รักษา ไม่ทะนุถนอม..พอจะเสียไป..เราพยายามดึงรั้งไว้..เหมือนหนังยาง..ยิ่งดึงมันให้ยืดออกเท่าไร..มันยิ่งดีดหนีแรง
 
เท่านั้น..และบางที มันก้อาจจะกลับมาทำร้ายเราเองด้วย..
 
คำว่า..รักมาก เจ็บมาก..อาจจะไม่ถูกซะทีเดียวก้ได้มั้ง..ถ้ารักเป็น ก้คงไม่เจ็บ...จิงมั๊ย ? เหมือนหนังยาง..ถ้าใช้ถูกวิธี จับไว้แน่นพอ..มันก้จะไม่สามารถ
 
กลับมาทำร้ายเราได้..
 
..ลืมไม่ได้..กับ..ไม่ได้ลืม..อืมม น่าคิดนะ ฮ่าๆ บางคน บอกว่าพยายามลืม แต่ลืมไม่ได้..บางคนบอกว่าลืมได้แล้ว ทั้งๆ ที่ยังคิดถึงทุกวัน..
 
และบางคน..ไม่คิดที่จะลืม..เราเปนอย่างไหน ? นั่นดิ..จารู้ได้ยังไง ฮ่าๆ เค้าว่ากันว่า "เวลา" จะทำให้รู้เอง..
 
สิ่งที่เราต้องการจะลืม หรือ จดจำไว้นั้น..เมื่อ "เวลา" ผ่านไป..มันจะกลายเป็น.."ความทรงจำ"..จะดี หรือ ไม่ดี..ขึ้นอยู่กับว่าเราใช้ "เวลา" ที่ผ่านไป
 
กับ "ความทรงจำ" นั้นอย่างไร..อาจจะเอาตัวเองผูกมัดอยู่กับ "อดีต" ทำให้ตัวเองเจ็บปวด ทำให้ปัจจุบัน ไม่สามารถเปนทางเชื่อมไปสู่อนาคตได้..
 
เมื่อนั้น "อดีต" จะค่อยๆ เพิ่มประจุลบ ให้กับ "ความทรงจำ"..กลายเปน "ความทรงจำที่ไม่ดี" ไป..แล้ว "ความทรงจำที่ดี" ล่ะ...นั่นก็คือ การรู้จักใช้
 
"เวลา" ที่ผ่านไปอย่างมีคุณค่า..ดำเนินชีวิตใน "ปัจจุบัน" โดยมี "อดีต" เป็นบทเรียนในทุกย่างก้าว..สู่อนาคตอันสดใส..
 
จิงๆ แล้วเรื่องนี้..เราจะเปรียบกับหนังยางก้ได้อีกนะ..ยังไงหรอ ? ก้..หนังยางน่ะ มันยืดหยุ่นได้..เราใช้มันเวลาต้องการรัดอะไรไว้ชั่วคราว ถึงจารัดแน่น
 
แค่ไหนยังไงก้แกะออกได้ แต่สิ่งที่รัดไว้ไม่มีทางหลุดถ้าเราไม่แกะหรือตัด..จิงมั๊ย ลองดูที่ถุงแกงจืดที่ใช้หนังยางรัดไว้ดิ..เปนแค่หนังยาง แต่กลับรัดถุงใส่
 
แกงจืดถุงใหญ่ๆ ร้อนๆ โดยที่ แกงจืดไม่รั่วออกมาซักหยดนึง..(ถ้าไม่ไปเจาะตูดมันอะนะ)..แต่ตอนแกะกลับแกะออกได้อย่างง่ายดาย บางทีมันรัดแน่น
 
แต่แน่นแค่ไหน ก้แกะออกอยู่ดีแต่อาจต้องใช้ "เวลา" นิดนึง..สรุปก้คือ อย่าให้ "อดีต" มา "ผูกมัด" เรา..แล้วทำตัวเองเปนเหมือนเชือก ที่สร้างปมที่ไม่มีวันคลายไว้ ยิ่งดึงยิ่งแก้ ยิ่งแน่น..แต่จงเป็นเหมือนหนังยาง.."แข็งแกร่ง" ในเวลาที่ควร..และ "ยืดหยุ่น" ในเวลาที่เหมาะ..แม้ "อดีต" จะร้ายแรงซักเพียงใด..เพียงเราเข็มแข็ง..
 
เราก้จะผ่านมันไปได้..เพียงเรารู้จักเอนอ่อนผ่อนปรน และเปิดใจ..เราจะรู้ว่า ชีวิตนี้ยังมีอะไรอีกมากมาย (ในถุงแกงจืด..)..
 
...
 
บางคนเลือกแล้ว..ผมเลือกที่จะไม่ลืม..แต่จะยังยึดติดอยู่กับมัน..เพื่อให้มันเปนสิ่งที่คอยเตือนและให้กำลังใจผมในทุกๆ ย่างก้าวในปัจจุบัน..และอนาคต..
 
...
 
ขอบคุณจิงๆ...
 
...
 
นับเปนช่วงชีวิตที่ดีที่สุด..แม้เปนแค่เพียงเวลาสั้นๆ..
 
...
 
รักเสมอ..
 
From
 
คนที่คิดว่าสิ่งต่างๆ ที่พูดไป..ออกมาจากใจ..
 
 
 
 
13 May

My birthday..Juz a joking..

วันนี้วันที่ 13 พฤษภาคม 2550..
 
ก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่าจะนับตั้งแต่เมื่อไรดี..ได้มีเหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย..ทั้งดีและไม่ดี..
 
พูดเรื่องอะไรก่อนดีล่ะ..เอาเรื่องไม่ดีก่อนละกัน..
 
พ่อถูกรถชน
แม่ตกกะไดเอ็นฉีก
ขับรถชน/ตกข้างทาง
ทะเลาะกะที่บ้าน จนพ่อเข้ารพ
วันสอบเอ็นตรงกับวันสอบที่คณะ
ไปไหนทำไรให้คัยกุก้.."เหี้ย" ทุกอย่าง..กุ "เสือก" เองทุกอย่าง..
เตะบอล รร เล็ก โดนเด็กเตะ เล็บหัก..
N73 ตกน้ำตอนไปทำบุญ ปล่อยปลา ปล่อยเต่า
แมสเสจ HBD เท่าที่รู้คือไม่มี..ซักอันเดว..
ป๊าม๊า ไม่ต้องพูดถึงโดนด่าทั้งวัน..ตั้งแต่ 8 โมงเช้า จนถึงตอนที่พิมอยู่นี่..ไม่พูดเรื่องวันเกิดแม้แต่คำเดียว
ฯลฯ อีกมากมาย ที่กุม่ายอยากเอ่ยถึง หรือ ลืมปายแร้วในบางอัน..
 
แล้วมันมีเรื่องมากมายทุกวันๆ..ตั้งแต่ตอนที่กุร้องไห้แบบปล่อยโฮ ตอน เรียนซัมเม่อ ม.1 วันแรก ที่อัสสัม บางรัก..เพราะมีเรื่องกับไอไข่..เรื่องไร้สาระที่สุด กุจำได้ด้วยว่าเรื่อง โปเกม่อน งี่เง่าไรซักอย่าง ทำให้กุกะไข่ไม่พูดกันเลยเป็นปี..ไร้สาระสัด..เมื่อมาเทียบกับตอนนี้...แม่งเทียบกันไม่ได้เลยว่ะ..น้ำตาที่กุเสียไปตอนนั้น แม่งแบบไร้สาระ โคดๆ.....เหอๆ..กุไม่ร้องไห้แบบนั้นมาจนถึงตอนนี้..กุไม่เข้าใจว่ามันเกิดไรขึ้นกับชีวิตกู..ไม่เคยท้อแท้ไรขนาดนี้ว่ะพูดตรงๆ.. มีคนบอกให้กุคิดแต่เรื่องดีๆ..ให้ลืมเรื่องไม่ดี..อืมมกุก้คิด กุก้พยายามว่ะ..ไม่ใช่ว่าเราจาหาเหตุผล หาไรมาแย้ง เพื่อให้ตัวเองดูมีแต่เรื่องแย่ๆ.. กุพยายามว่ะ ทำให้ชีวิตกุมีความสุขที่สุด..เอาแต่สิ่งดีๆ มาคิด..แต่สุดท้าย แม่งก้มีแต่เรื่องเข้ามา..จะให้กูทำไง..สิ่งดีๆ กุพยายามคิด คิด คิดๆๆๆๆ ตลอดเวลา ถึงมันจะไม่มี กุก้พยายามทำให้มีเรื่องดีๆ ให้คิดถึง..แต่มันก้ไม่เห็นจะมีไรดีขึ้น..ทำไรก้ดูแย่ไปหมด..ผิดพลาดไปหมด..กูไม่ต้องการหรอก ความสงสาร อะ..กูต้องการแค่ ความเข้าใจ..ที่กูไม่เคยได้ไงล่ะ..
 
เออ..พอละ กุเบื่อ พูดไปคัยจาสนใจวะ เหอะๆ..มาเรื่องดีๆ มั่งดีๆ ก่า..
 
ได้ psp
 
เรื่องดีๆ ในชีวิตกู ที่ทำให้ชีวิตกูมีความสุข ทำให้กูหายเครียดได้ บางครั้งก้รับฟังกู เป็นอะไรที่กูมีเรื่องราวต่างๆ ให้คิดแล้วคลายเครียดได้...มีเรื่องเดียว.. "เพื่อน" ก้มีแค่นั้นแหละ...กุไม่ได้พูดให้ซึ้งไรว่ะ..แต่กูพูดจิงๆ..ถ้าไม่เชื่อพวกเมิงก้ลองคิดดู ว่าถ้าวันนึง เมิงถูก แฟน ที่เมิงรักนักรักหนา หรือเค้าบอกเมิงว่ารักมากมาย ถึงขั้นยอมทิ้งเพื่อนได้..แต่เมิงกลับโดนเค้าทิ้งไป..เมิงจะเหลือใคร ? "เพื่อน" ไง..เพื่อน ที่เมิงทิ้งไปตอนนั้น แต่ "เพื่อน" มันไม่ทิ้งเมิง เมิงเลิกกับมันไม่ได้ ต่อให้มึงเลิกคบกัน มึงก้ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ จิงปะ..แต่แฟนอะ มันเลิกกะมึงไป อย่าว่าแต่ เลิกใช้คำว่าแฟนเลย ต่อให้เมิงกะมานเปนเพื่อนกันมาก่อน ซี้กันเหี้ยๆ แค่ไหน..ตอนมึงเลิก คำว่าเพื่อน ที่เมิงเคยใช้กะเค้าก่อนจะมาเปนแฟนเมิง มันก้ใช้ไม่ได้..ที่กูพูด ไม่ใช่แค่จะพูดบอกคนอื่นอย่างเดียวหรอก กูพูดเตือน/ด่าตัวเองด้วย..ยังมีอีกหลายอย่างที่ "เพื่อน" เป็นเหมือนทุกอย่างของกูจิงๆ ว่ะตอนนี้... แต่กูรู้สึกเหมือนกับว่า ไม่พวกมึง ก้กุเอง ที่กำลังค่อยๆ ห่างกันไปเรื่อยๆ... หรือเพราะอะไรที่มันทำให้กูคิดงั้น กูก้ไม่รู้.. จนตอนนี้.. กุไม่อยากจะรู้สึกไรอีก..อยากไปอยู่คนเดียว..ให้สงบที่สุด..
 
 
 
จบละ - -...ไม่รู้จาพูดไร
 
ก้ ขอบคุนที่อ่านๆ กันมาจนจบ..
 
*** ขอบคุน บิ๊ก เจน พี่ไบรท์ ที่โทมา HBD นะ..แร้วก้ เอ้ดดี้ด้วย ขอบคุนที่เปนห่วง..
*** ขอบคุณพี่ไบรท์ ที่ฟังผม ช่วยคลายเคลียดให้ผม แระสอนผมตีกลอง เล่นกีต้า.. (แร้วผมจาช่วยพี่ให้ถึงที่สุด..สู้เว้ยย เพื่อพี่.....ของพี่ไบรท์)
*** ขอบคุนเพื่อนๆ คนอื่น สำหรับคำอวยพรในเอม..
*** ขอบคุน..เทอ สำหรับทุกอย่าง..แต่เลิกเสียเวลากะเราดีกว่า ใจเรามันมีแต่ใครเทอก้รู้..ขอโทดด้วย..ถ้ามันจาจัยร้ายปาย แต่ก้ดีกว่าให้เทอมานั่งรอคนที่ทั้งหัวใจมีแต่คนอื่น..ถ้านานไปกว่านี้เทออาจจะเจ็บกว่านี้นะ..เราเปนเพื่อนที่ดีต่อกานได้..
 
:+: ทริปบ้านเปนไงบ้าง ทั้งบ้านแรง บ้านยิ้ม มาเล่าสู่กันฟังด้วยนะ..
:+: เสียดาย อุดส่าปายเซอเว แต่กลับม่ายด้ายปาย..
:+: ขอให้กลับมาโดยสวัสดิภาพ..
:+: รักษาสุขภาพกันด้วย อย่าหักโหมจนวันจิง เป็นลมเป็นแล้งปายล่ะ..
:+: ก้มีเพลงโดนๆ มาแปะๆ ไว้อ่านกัน..
:+: Miz Luv Take Care
 
 
 
ศิลปิน : โป้ โยคีเพลย์บอย (Yokee playboy)
เพลง  วันเกิด




ก็คงมีเพียงให้ฉันได้เดา.. ว่ามีไหมใครจะคิดถึงเรา
อย่างน้อยก็คงไม่ทำให้เราเหงาในวันว่างเปล่า

ในวันที่มันดูคล้ายพึ่งเกิด.. คือวันที่ตัวของฉันกำเนิด
ไม่มีแม้ใครสักคนต้องผิดหวังช่างดูเหงาจัง
ในวันที่มันไร้แม้เธอ วันนี้ไร้ความหมาย..

* วันเกิดฉัน.. ทำไมมันจึงไม่มีใครจำ
หรือฉันนั้นเองที่เคยได้ทำร้ายใคร
จนเขาตัดสินใจ ไม่ต้องการจะรับรู้ว่าวันนี้วันเกิดใคร
** วันเกิดฉัน.. ทำไมมันจึงไม่มีใครจำ
ฉันเหงาเหลือเกินที่รู้ว่าทำให้ใคร
ฉันไม่มีความหมายใด วันเกิดฉันแค่หนึ่งวันที่ถูกทิ้ง
ให้ผ่านไป..

SOLO

(*) , (**)
One night stand - tattoocolour
เพียงคืนเดียวบอกกันตรงๆ เธอคงไม่คิดอะไร
เธอกับฉันรู้กันแค่ในคืนนี้ บอกกันดีๆ คงเข้าใจ
เพียงคำเดียวบอกมาเบาๆ เธอเหงาหรือคิดอย่างไร  
แต่ที่เห็นแววตาทุกอย่างมันฟ้อง เธอกำลังรอให้ฉันนั้นเดินเข้าไป
*ได้ปล่อยใจในคืนที่สับสน
กับใครสักคนที่ไม่รู้เป็นใคร
**ค่ำคืนนี้ยังผ่านพ้นไป เธอกับฉันไม่มีผู้ใด
เมื่ออารมณ์บังคับจิตใจ และเธอกับฉันก็พลันหวั่นไหว
แต่ความจริงที่เรารู้ดีจบคืนนี้เราต้องไป                   
***พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ที่พบกันในตอนเช้า(แล้วเดินจากไป)
คนๆ นึงผ่านมาคืนนึงมีความลึกซึ้งอะไร
จบอย่างนั้นทุกวัน ไม่เคยจะคิด ชีวิตจะมีไว้เพื่อใคร
มองตัวเองตื่นมาลืมตาเฝ้าหาสักคนห่วยใย     
คำว่ารักไม่เคยสัมผัสไม่เห็น สิ่งที่มันเป็นตอนนี้มีใครเข้าใจ
(ซ้ำ*,**)
****สุดท้ายเมื่อเธอจากไป ที่เหลือคือความอ้างว้างเพราะไม่มีใคร
(ซ้ำ *,**,***,**,****)
เพลง ผูกพัน 
บอย ตรัย

นี่ใช่ไหม อะไร อะไรที่เคยคิด ชีวิตที่มีแต่ฉัน ต่อจากนี้คงตัวคนเดียวอย่างที่คิด นี่หรือที่ใจต้องการ นี่ใช่ไหมที่ฉันเคยฝันตลอดอยู่ในใจ ชีวิตที่ไม่มีเธอรู้สึกเหมือนมันขาดอะไรไปไม่เข้าใจ
เก็บเรื่องราวที่มันเก่าๆใส่กล่องไว้ มองเห็นแล้วมันปวดร้าว รูปถ่ายเราไปเที่ยวด้วยกันเมื่อตอนนั้น ตอนนี้ยิ่งดูยิ่งเศร้า

ไม่มีเสียงคำคำของเขาที่เราได้เคยฟัง ไม่มีใครให้คอยมาไถ่ม เหลือเพียงแค่ความทรงจำ ที่ย้ำให้รู้ว่า

เธอใช่ไหม ที่หัวใจของฉันผูกพัน
และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว

ขาดเธอไปวันนี้ จึงได้เจอความหมาย ไม่มีเธอวันนี้ ฉันถึงเข้าใจ

เธอใช่ไหม ที่หัวใจของฉันผูกพัน
และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้
..นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว..

..นี่ยังไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว..

คำสาป

ศิลปิน : เพลย์กราวด์
คำสาป ที่ฉันต้องเจอทุกๆคราว ที่ฉันมีความรัก
คือตอนสุดท้ายต้องจบอย่างปวดร้าว
ทุ่มเทชีวิตที่มีไว้ให้ใคร เขาก็เดินจากไป
เชื่อในความรักทุกครา แต่สุดท้าย (มีเพียงน้ำตา)

* ไม่รู้เรื่องราวที่เกิด มีใครลิขิตไว้หรือปล่าว
   หรือคนอย่างฉันไม่มีค่าเพียงพอ ที่จะรักใครสักคน

** ความเดียวดาย ช่วยปลดปล่อยฉันทีเถอะ
    จะทำยังไง เพื่อจะให้คำสาปนี้เลือนหาย
    ใครคนนึงช่วยตอบคำถามให้ฉันเข้าใจ
    ว่าความรักมีจริงอยู่ไหม 
 
ทุกคนที่เดินผ่านเข้ามา มอบสิ่งดีดีให้กับฉัน
ในวันแรกๆที่ได้พบกัน แต่แล้วก็เปลี่ยนไป
เมื่อเขาได้ความรักฉันไป เรื่องราวดีดีก็เลือนหาย
ทุกอย่างก็เปลี่ยนเป็นความเสียใจ จนฉันก็
                  (*,**)
Solo
                   (**)

ทุกคนที่เดินผ่านเข้ามาและเขาก็เดินจากฉันไป ไม่เคยมีใครเลยสักคน ที่รักฉันจริง
มันเป็นคำสาปที่ฉันเจอเมื่อฉันไม่เคยมีค่าพอ
หรือคำที่เค้าเรียกว่ารักแท้มันไม่มีจริง


 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
8 May

สาดดดดดด...

สัด เอ้ยยยยยย พิมแทบตายยยยยยยยย แม่งงงง ค้าง ดับไป....เชี้ยยยยยย ฉุนว่ะสาดดดดด -*- ไม่อัพแม่งแล้วววว..


อยากรุเรื่อง เซอเว ชะอำ ถามกันเอาเองเว้ยยยยย โห่แม่ง หมดรม..มือถือจมแม่น้ำเว้ยยยยย N73 กูจมหายปายแร้วววเว้ยยยย.... จบ..
 
 
:+: Miz
:+: Luv
:+: care..
 
 
1 April

ไอโล้..กะ บ้านยิ้ม & บ้านยิ้ม (กะบ้านแรง) & Meet ห้อง & เชงเม้ง..

-*-...ครือจิงๆ จาอัพตั้งกะเรื่องไอโล้.. ละ แต่ทีนี้ มานมีเรื่อง Meet ห้องมา ทำให้ม่ามีเวลาอัพเรย เราก้เรยจาอัพมันรวดเดวเรย..^^ อาวละ ยาวสะใจ..!!
 
Blog แรก..ไอโล้..กะประชุมบ้านยิ้ม
เห็นชื่อ blog นี้แร้ว..ก้คงม่าต้องถาม ว่าเนื้อหาใน blog นี้..ป๋ม จะกล่าวถึง (หัว) ใคร..??!! เอ๋ !! เกี่ยวกะ (หัว) ใครปะวะ..??? หึหึ..คนที่เราจากล่าวถึง มันจาคัยล่ะ.. เพื่อพูดถึงหัว มาก่อน..(คัยที่ม่ายทราบ/ม่ายเข้าใจ ก้ไป ดู blog ก่อนหน้านี้ ซัก 2-3 blog ได้นะคับ..) ใช่แร้นน..ไอโล้.. เอ่อ..ไอนุ นั่นเองง..^^"
คือ..เรื่องมีอยู่ว่าวันนี้ พวกมานบอกว่าจาปายเตะบอลกานที่ลานเกีย ตอนบ่ายๆ เพราะมานจาประชุมบ้านยิ้มด้วย..ดังนั้นด้วยฟามเซร็ง แระคืนนี้ม่ามีนัดสังสรรค์บนดาดฟ้าคอนโด + กะอยากเจอเพื่อนๆ..ก้เรยจาปายเตะกะพวกมาน (จิงๆ แร้ว มีนัดหรือม่ายมีนัด กุก้ไปเตะอยู่ดี..แค่พูดให้มันดูเหมือนกุมีไรทำมั่ง แระอีกอย่างกุเจอหน้าไอโล้..เอ่อ หน้าเพื่อนนุ เกือบทุกวัน..ก้ม่ายรุเหมือนกัน ว่าทำไมอยากเจอนัก หรือว่า....กุชอบเมิงวะ ไอนุ..ไม่หรอกเนอะ..มันต้องไม่เปงอย่างนั้น.............ไม่..มันต้องไม่เปนอย่างนั้นแน่ๆ..จิงมั๊ยเพื่อนๆ..) ... นอกเรื่องใน วงเล็บมานานละ..- -" เข้าเรื่องกันดีก่า..ครือวันนี้ ขับรถเข้ามาถึงโต๊ะอัสสัม เพื่อนๆ ชาวขาวแดง ก้เอาละ..ด้วยฟามที่ฮิมมุ อยากทักทายเพื่อนๆ ที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ ก้เรยเปิดกระจกซ้าย ละก้โบกมือๆ..เพื่อนๆ ก้หันมาเหง ก้ทักทายมา..ทันใดนั้น.....เอี๊ยดดส์..ล้อกุเบียดฟุตบาท..และเสียงที่ตามต่อมาคือ..ปี๊นๆๆๆๆ..Fortuner สีดำ บีบแตรไล่กุอย่างเอาเป็นเอาตาย.....และเสียงที่ตามมาสุดท้ายคือ...เสียงหัวเราะ จากเพื่อนๆ ที่โต๊ะ...แท้งกิ้ว มายเฟรนด์.......ฮิมมุ เรยต้องรีบโกย เข้าไปที่จอดรถ วิดวะ...แต่ เชรี้ยเหอะ..ไอ Fortuner สีดำ นั่น มันบีบแตรตามกุไปจนถึงทางเข้าที่จอดรถวิดวะอะ..แสรดด รถกุอยู๋ห่างรถเมิงเท่ารายยย แล้วในมหาลัย (สถานที่ราชการ) อ่ะเค้าห้ามบีบแตร ไอฟายย..กุก้อุดส่า ดริฟ เข้าที่จอดรถวิดวะ หลบทางให้เมิงละนะ..รถเมิงยางม่าถึงหัวเลี้ยวเลยเหอะ บีบอยู่นั่นอะ..ไว้อาลัย พ่องหรอ..หรือว่า ทำความเคารพกุ ??...อ่า ก้จอดรถเสะ ก้เดินผ่านพวกบ้านแรงที่ซ้อมกันอยู่ ไปบ้านยิ้ม ^^..ก้นั่งคุยกะเพื่อนๆ.. พวกมานนัดมาประชุมกัน บ่าย 3....เราไปถึง บ่าย 3 นิดๆ..(ย้ำอีกที กุอยู่ ธรรมศาสตร์..) ตอนไปถึง..มี ไอแฮม (เจ้าของเฉลย แคล 1-2 หรือพูดง่ายๆ ก้คือ ผู้กุมชะตาชีวิตของ เดะจุลาปี 1 นับร้อยนับพันชีวิตไว้) ไอก้อง ไอช้าง (เจ้าของหุ้นส่วนหนึ่งของช่อง 7 สี) ไอวิน (เผือก) ไอชิน (เจ้าของชินคอร์ป..ไม่ใช่ละ..น่ะ ไม่ขำ กุรุ ไม่ต้องด่า..) ไอขุม (เจ้าของจักรยานสีดำ..) ไอจ่อย และสุดท้าย ไอนุ (เจ้าของหัวโล้..เอ่อ ม่าช่าย..จิงๆ เค้าคือเจ้าของเสียงหัวเราะ ในคณะวิดวะ เพราะหัวมันน่ะแหละ..คิคิ) ได้ข่าวว่านัดกัน 3 โมง...นี่จะ 4 โมง มีคนมาแค่เนี้ยย ?? (ย้ำอีกนิดส์ กุอยู่ ธรรมศาสตร์..ย้ำอีกที กุมาถึง 3 โมงนิดๆ..) พอไปถึง ก้มีเรื่องราวขำขันเกิดขึ้นมากมาย....แร้วเราจามาแบ่งปันรอยยิ้มกัน..^^
 
เรื่องแรก..ลูกบอล กะบ่อ(โส)
ครือ..เรื่องก้มีอยู่ว่า เมื่อเราไปถึง ทุกคนสัมผัสได้ถึงความว่างงานอย่างรุนแรง..ก้เรยไปหาบอลในลานเกียมาเตะเล่น..ไอชินก้ปั่นจักรยานของไอขุม แร้วก้ให้ไอวินวิ่งตามไป ลานเกีย..ทั้งคู่หายไปแป้บนึง ก้ได้บอลพลาสติกลูกใหญ่กลับมา ลูกนึง..พวกเราก้เรยมาเตะกัน แถวๆ โต๊ะอัสสัม (บ้านยิ้ม)..ทันทีที่ ฮิมมุ เห็นลูกบอลกลิ้งๆ อยู่ ฮิมมุ ก้วิ่งเข้าไป กะดกบอลขึ้นมาเดาะๆ 2-3 ที ละก้ วอลเล่ย์เต็มๆ ตรีน...โดยที่ ไม่ดูทิศทางที่ลูกจะไป ซักกะติ๊ดเดว..ซึ่งทิศทางที่มันพุ่งไปนั้น...คือ บ่อน้ำ..หรือบ่อเชี้ยไรซักอย่าง..ด้วยความช๊อก กุเรยรีบวิ่งไปดูว่ามันตกลงไปลึกมากป่าว..พอชะโงกหน้าไป..ฮิมมุสัมผัสได้ถึงกลิ่น..กลิ่นที่ซึ่งเหม็น แบบ..เหม็นอะ กุอธิบายเป้นคำพูดม่าด้าย..ขอโทดด้วย..ไงก้ไปลองดมกันเองละกัน หวังว่า เดะจุลา ต้องเคยเดินผ่านไอบ่อนี้กันมาบ้างล่ะ..บ่อนี้มันอยู่ตรงข้ามวิดวะ ฝั่งเดวกะสระว่ายน้ำอะ..แล้วในบ่อมันจามีตะไคร่ เขียวๆ เต็มไปหมด..น้ำก้เหลืออยู่คอดๆ บ่อ..ทำให้บอลมันอยู่ลึกลงไปจากขอบบ่อมาก..ฮิมมุ พยายามหากิ่งไม้ หาอะไรที่พอจะช่วยได้แถวๆ นั้น..ขณะที่หาอยู่ ฮิมมุก้หันไปเห็นไอชิน..ไอชินนั่งยองๆ ขอบบ่อ โยนกิ่งไม้ ที่กุพยายามหาอยู่..ใส่ลูกบอลในบ่อ ทีละกิ่งๆ...ฮิมมุถาม นั่นเมิงจะทำไร..มันตอบกลับมาเรียบๆ ว่า ทำให้มันลอยกลับมา...(ฮิมมุคิดในใจ อ่อ..สงสัยมันจะเอากิ่งไม้โยนให้ไอบอลลูกนั้นมันพายกลับมา........หาพ่อง !!..) ฮิมมุ เรยลองหาทางที่มันจะดูฉลาดก่านั้น..ก้หันไปเหงไอช้าง กะ ไอวิน ตามมาพอดี..แร้วเราก้พบอุปกรณ์ที่จะช่วยเราเก็บบอลลูกนี้ได้แร้ว..ตอนแรก ฮิมมุไปเอาท่อนเหล็กงอๆ บางๆ มาได้ท่อนนึง..ยาวพอสมควร..ฮิมมุก้ให้เพื่อนๆ ช่วยกันจับมืออีกข้างไว้ แร้วก้มืออีกข้างยื่นไม้ไปเขี่ยๆ บอลนั่นมาติดกับบ่อได้สำเร็จ..ก้เหลือแค่หาคนมือยาวๆ ตัวยาวๆ เอามันขึ้นมา..จาคัยล่ะ..ฮิมมุ กะไอวินหันไปมองไอช้างแระจับมันนอนลงไปกะพื่นริมบ่อ..ฮิมมุกะวิน จับขาไอช้างคนละข้าง ละก้ดันตัวมันเข้าบ่อไปเรื่อยๆ...แร้วมันก้ใช้ท่อนเหล็กนั่นกะกิ่งไม้เล็กๆ อีกอัน เปนเหมือนตะเกียคีบบอล..พยายามอยู่ได้ซักพัก..ม่ามีไรดีขึ้นเลย..ไอจ่อย เดินมาจากไหนม่ารุ พร้อมกิ่งไม้อันเบ้อเริ่ม..บวกกับสีหน้าและสายตาด่าพวกเราเปนนัยๆ ว่า..ไอพวกปันยาอ่อนเอ้ย..ทำเชี้ยไรกันวะ..- -" เออ..ก้แม่มปันยาอ่อนจิงๆ อะแหละ..- -" ในที่สุดก้เก็บบอลได้สำเร็จ เพราะกิ่งไม้จ่อย..อ้อ..ละไอชิน..หลังจากนั้นมันทำไรอยู่เหรอ ? มันก้ยืนหัวเราะอยู่ข้างๆ พวกเราน่ะแหละ..- -" แสรด..ไอตัวมีประโยชน์ !!
 
เรื่องที่สอง..ลูกบอล กะต้นไม้..
เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อเก็บบอลขึ้นมาได้ซักพักแร้ว..ก้เตะเร่นกัน ทีนี้พวกบ้านยิ้มมานก้เริ่มปายนั่งประชุมกัน (ขณะที่ประชุมอยู่ ไอวอเดินแดรกเครปมาอย่างสบายจายเฉิบ..ขณะนั้นเวลา 16.45 น.) ประชุมกันได้แป้บนึง..ย้ำ!! แป้บเดวจิงๆ..ไอวิน ที่แมร่งเตะบอลเร่นอยู่ แมร่งคึกเชรี้ยไรขึ้นมาม่ายรุ...หยิบบอลมาโยนเตะ (นึกภาพออกปะ แบบผู้รักษาประตู จะเปิดบอลอะแต่ใช้โยนเตะเอา) แต่ว่า..ด้วย Skill ความเป็นผุรักษาประตู มันต่ำไป หรือว่า cell กล้ามเนื้อที่ขา จาน้อยไป..หรือ cell สมอง ซักอย่าง..เชรี้ย วาน เดอ ซาร์ เตะจากหน้าโกล์ตัวเอง เกือบจะไปถึงโกล์อีกฝั่ง ไอเชรี้ยวิน..เตะบอลไกลจากที่มันยืนอยู่ ระยะทาง (Vector) < 3 เมตร..แต่ Scalar ดิ..สูงชิบหาย..แต่เหมือนฟ้ากลั่นแกล้งมัน..ตอนที่ลูกถึงจุดสูงสุด แร้วกะลังตกลงมาสู่พื้นด้วยแรงโน้มถ่วงโลก..กึกก !! ซ่า !! ติดกิ่งไม้ที่ยื่นออกมา ลักษณะเหมือนว่า มันยื่นมาเพื่อรับบอลลูกนั้นโดยเฉพาะ..แระแน่นอนด้วยความ ฉลาดของเดะวิดวะ..ราวๆ 6-7 คน..หยิบขวด มาประมาณ 2-3 ขวด ช่วยกันขว้างใส่ลูกบอล...พวกเมิงนึกสภาพ ออกมะ มีเด็ก..ที่แม่งไม่เด็ก..แบ๊กกราวด์เป็น คณะวิดวะ จุลา..กลุ่มนึง มาวิ่งไปวิ่งมา รอบๆ ต้นไม้ แร้วก้ผลัดกันโยนขวด ใส่ต้นไม้อะ..ทีนี้..ด้วยความที่เด็กอัจฉริยะสุดหล่อแห่ง ถาปัด จุลา..ท่าน วอ มันทนดูการกระทำอันสุดแสนปันยาอ่อนของพวกเราม่าด้าย.. มันจึงลุกจากโต๊ะ เดินมาพร้อมรองเท้าหนึ่งข้าง..ของมัน..(เท่ชิปหาย..) เมื่อได้ระยะ มันขว้างรองเท้ามันทันที..แระก้ผ่านไป..(ฮิมมุ ยืนคิดอยู่ว่า ถ้ารองเท้ามันไปติดบนต้นไม้ คงสนุกก่านี้แน่เรย..คิคิ) แร้วทีนี้..ไอชิน ในที่สุด มานก้ได้แสดงความฉลาดของมานให้พวกเราประจักษ์..มานเอาขวดที่พวกเราใช้ขว้างกันไปใส่น้ำ ให้มันมีน้ำหนัก ไม่ปลิว อื้มมมม..มันเดินมาถึง แม่งขว้างแบบไร้จุดมุ่งหมาย ขวดลอยผ่านลูกบอล แร้วตก....ตกลงตรงหน้ากู...........แร้วกุก้รุจุดมุ่งหมายที่มันเอาน้ำใส่ขวด แร้วขว้าง..มันหมายจาเอาชีวิตกุนี่เอง..จนแร้วจนเล่า..ใบแระกิ่งไม้จำนวนมากร่วงหล่น (แอบสงสารต้นไม้ลึกๆ..แต่ขณะเดวกัน กุก้คิดว่าต้นไม้มันคงนึกสมเพชการกระทำของพวกเราลึกๆ จนแทบอยากจะคืนบอลให้..) พวกมานก้ยังเอาบอลลงมาไม่ได้..ฮิมมุเรยขอยืมรองเท้าไอวอ..แระก้ขว้าง..จุดประสงค์ฮิมมุคือ ปาให้มันไปติดบนต้นไม้...แต่ทว่า..เจือกไปโดนกิ่งไม้ที่รองรับบอลอยู่..บอลเรยหล่นลงมาโดยม่าตั้งใจ..- -"" ....
 
เรื่องที่ สาม..ลูกบอลกะวิน (คนเดวกะที่เตะบอลไปติดบนต้นไม้..)
หลังจากเอาบอลลงมาได้..ไอวินก้เอาบอลไปเตะอีก แร้วมันก้ตั้งท่าจะเปิด...ฮิมมุ ไอชิน ไอนุ ไอจ่อย..4 คน รอรับลูกอยู่..พวกเราตั้งหน้าตั้งตารอลูกบอลที่มันจะเปิดมาอย่างเต็มที่....ปึ๊กกกก !! แป้กก..!! มันเปิดไปแร้ว..ลูกมันควรจะโด่งมาพอให้พวกกุได้แย่งบอลกัน..หรืออย่างน้อยๆๆ ก้ควรพุ่งมาบริเวณที่พวกเรารออยู่..แต่ทว่า..บอลลูกที่มันเตะ ได้พุ่งออกไปตรงถนน - -" ซึ่งทิศที่บอลพุ่งไป ทำมุมกะบริเวณที่พวกเรายืนอยู่..ประมาณ เกือบ 90 องศา......พระเจ้า..!! แต่ที่แย่ไปกว่านั้น ไอวินพยายามวิ่งไปจะเตะบอลขึ้นมาจากถนน แต่มันเตะ ไม่พ้นฟุตบาท.....แร้วความรุสึกกุคือ มันเหมือนจะพยายามเตะขึ้นมาอยู๋หลายรอบ..แต่กลับทำให้บอลมันยิ่งเด้งไปไกลมากขึ้นๆ..จนพวกเรา 4-5 คนที่รอบอลจากมันอยู่ พูดเหมือนกันว่า "ไอวิน เมิงค่อยๆ ใช้มือจับบอลแร้วถือมาเหอะนะ" แต่มันก้ยังดันทุรัง เตะจนมันขึ้นมาได้..ถ้าดูระยะทางเป็น vector จากจุดที่บอลตก มาถึงพวกเราคือ ราวๆ 5-6 เมตร..แต่ระยะที่มันวิ่งเป็น Scalar คงราวๆ 15-20 เมตร.. จากเหตุการณ์นี้ทำให้กุมั่นใจว่า..Skill ฟุตบอลเมิง.......หาตัวจับได้ยากจิงๆ..
 
เรื่องที่สี่..ไอโล้.. กะ ฮิมมุ..
ครือพวกเราก้เตะบอลกันอยู่..ทีนี้ก้มีการเลี้ยงบอลหลบกัน..ด้วยความที่ไอนุมันเลี้ยงผ่านคัยม่าด้ายเรย..แมร่งเรยเปงบ้า หรือเปงเชรี้ยไรซักอย่าง..พอคัยได้บอลแม่งก้จ้าพุ่งเข้ามาเสียบ -*- เมิงบร้าป่ะ แสด..จนมาถึงฮิมมุ ได้บอล..พักบอลยังไม่ทันไร ไอเชรี้ยนุ พุ่งเข้ามาเสียบ แบบ TeveZ..แร้วมันก้เสียบกุ..บอลพักอยู่เท้าขวา...แต่ที่มันเสียบเข้ามาคือ..นิ้วโป้งเท้าซ้าย..ใช่เลย..ผ้าพันแผลยังพันอยู่.....ฮิมมุลงไปนั่งเลย..ผ้าพันแผลที่พันไว้ถึง 4 ชั้น..ยังมีเลือดซึมออกมาเรื่อยๆ จนถึงชั้นนอกสุด......ถ้าเลือดไม่ออก ฮิมมุคงม่าหยุดเล่น..- -" (เอ่า สมน้ำหน้าเดะ -*-) (เด๋วคราวหน้าเอามาลงนะ รูปผู้ต้องหา หัวโล้....)
 
อ่า..Blog แรกจบไป..เอ๊ะ !! มันประชุมเชรี้ยไรกันวะ..ครือวันนั้นอะ กุรุแค่ว่า บ้านยิ้มจะซ้อมวันไหน..- -" อ้อ หลังจากนั้นเราก้ปายเซอเวย์ ร้านบายเนี่ยกัน แถวนราธิวาส..ร้านแรกที่เข้าไป Urban เชร้ดเข้..สาวเชียเบีย..อูวว อยากได้มาเชียกันสองต่อสองจัง ><"..ร้านมานหรูดีนะ บรรยากาดดีด้วยย ชอบๆ เหมาะกะการปายกินกะที่รัก..แร้วก้มีอีกหลายร้านแถบนั้นที่แบบว่ามีเวที ให้ขึ้นไปเล่นเรย กลอง อุปกรณ์ครบ..เจ๋งง 55+ สุดท้ายก้ยางม่ารุว่ามานจาปาย บายเนียกันที่ไหน..- -"..จบ..
 
 
Blog 2 บ้านยิ้ม (กะบ้านแรง)..
วันสุขที่แร้ว (30/3/50)..ครือ วันนี้เราจาปายจองพิซซ่า ไว้สำหรับเลี้ยงห้องพุ่งนี้ ที่สยามเซน..แระก้จาปายหาพวกไอแฮมที่โต๊ะบ้านยิ้ม..ก้พอปายถึงก้เจอพวกหน้าเดิมๆ กะพวกพี่บ้าน..ก้นั่งดูพวกมันซ้อมสัน ส่วนกุไปตีกลองดีก่า 555+.. เรื่องท่าเต้น ม่ายขอพูดแระกัน อิอิ เพราะกุม่าเต้น..แต่ฮาดี..แระฮิมมุก้แอบไปเยี่ยมบ้านแรง..ก้เจอเพื่อนๆ ไอเล้ก ไอแนตตี้ แระคนอื่นๆ..แระก้เจอ..ตรึงง!!..ด้วย..หึหึ ยังต้องเจออีกนาน เนอะ..55+...
 
เออ..เจอไอนน มันมาบ้านยิ้ม..เชร้ดเข้ หล่อก่าเดิมอีก แสนเท่า..แถมบึ๊กขึ้นด้วย..กรี๊ซซ ><..เอ่อ..กุม่ายแอ๊บนะ..- -"
บ้านแรงแม่ม BMW Z4 BMW 350i Mini สีเหลือง...บ้านยิ้มมีไรวะ..อวดเค้าเด๊ะ Mini สีแดงของไอธาม Volvo โง่ๆ ของไอที Avanza บ้าๆ ของกุเอง..- -" Civic ของไอนุ..หมดแระมั้ง..อ้อออ จักรยาน ของไอขุม...
 
ละทีนี้ก้ปายจองพิซซ่า..ที่สยามเซน (อันนี้มีรายละเอียดใน Blog เฉพาะกิน นะ) ครือ ด้วยความที่คิดว่าพวกผุชายมาตรฐานปรามาน 5-6 ชิ้น เราเรยสั่งไป 24 ถาด..แต่พิซซ่าทั้งร้านน่ะ..มันมีแค่ 23 หน้า..รวมเนื้อ กะ มังสวิรัต ด้วย - -" ก้เรยสั่งแบบ เบิ้ลหน้าหลักเข้าไป..ให้มันครบ..เหอๆ...สั่งเสะก้กลับบ้าน กะไอโล้..เอ้อ ไอนุ โดยสวัสดิภาพ..จบ..
 
(สังเกตมะว่า ยิ่งพิมแม่งยิ่งสั้นลง..55+ กุก้ชักเมื่อยละไง..คนพิมอุดส่าพิม คนอ่านก้ตั้งจัยอ่านหน่อยนะ..55 เม้นให้ด้วย อิอิ ..ไม่เม้น F..เม้นกวนติง F..เม้นว่า มาเม้นให้แระนะ F..เม้นว่า เพราะกัว F เรยมาเม้น ก้ F นะ..หึหึ 55555555+)
 
Blog 3 Meet ห้อง...
วันนี้ (31/3/50) จาด้ายเจอเพื่อนนๆๆ เย้ๆๆ >< คิดถึงๆๆๆ..เพื่อนๆ ห้อง 6/2..ก้ตอนแรกก้ปายถึง 3ย่านปรามานบ่าย 3 เพื่อเร่นวินนิ่งกะไอบิ๊ก (สภาพที่มึนเมาจาก Half life มาตั้งกะเที่ยง..- -") นั่งเร่นกะมันจนถึง 16.55 เวลานัดเลี้ยงคือ 17.00..ขณะเล่นอยู่ก้มีโทสับตามเข้ามาเปนจำนวนมากมาย 55+..คนนัดนั่งเล่นวินนิ่งอยู่ 55+....คนดังมันต้องไปทีหลัง เลทนิดส์ๆ เสียงมันถึงจะดัง 5555+...เสียงโห่ไล่..เสียงด่า..- -"...พอไปถึงแม่มก้ดังจิงๆ อะ ขนาดพิซซ่าคาปากกันอยุ่นะน่ะ เหอๆ..อายชิบ..ประโยคแรก เฮ้ย !! อ้วนขึ้นปะวะน่ะ..ประโยค 2 หัวเมิงไม่ตัดมานานแค่ไหนวะ..ต้องรีบๆ มุดมานั่ง..- -"..นั่งข้างๆ ไอสัก..ไอนี่ รุสึกว่าเมิงเปงเบาหวาน แม่มซัดพิซซ่าไป 4-5 ชิ้น โค้กอีกหลายแก้วอยุ่ ปีกไก่อีก -*-..เชรี้ย ดูแลตัวเองมั่งเดะวะ..เปงไรไป กุก้อดเร่นมือถือรุ่นใหม่ๆ ดิ...ม่าช่ายละ..- -" แต่รุสึกมันพึ่งถอย N93i มา..ชักสนจัย สวยหรุแสรดด..แระเราก้นั่งกินๆ กันไป คนก้มาเพิ่มเรื่อยๆ คุยกันเสียงดังหนวกหูมาก..เมนูวันนั้นมี พิซซ่า 24 ถาด ปีกไก่ 2 จานใหญ่ โค้ก Refill นับไม่ถ้วน..รวมๆ แร้วมีคนมาเกินที่ประมาณไว้นิดหน่อย คาดไว้ 35 มา 37 พิซซ่า มาแจกอย่างรวดเร็ว ในช่วงแรกๆ กระเพาะยังว่าง กินกันเร็วมาก วางลงมาถาดนึง ฟึ่บๆๆ หมด..แร้วถาดใหม่ก้มาแทนที่ทันที..จนกระทั่งผ่านไปราวๆ 15 ถาด speed การกินเริ่มลดลง..เสียงคุยเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ (อ่อ!! แร้วช่วงนี้แหละ..อยู่ๆ พวกแม่มก้เฮ ปรบมือกันลั่นร้าน ชี้มาทางกุ แระตะโกนว่า "เม้งๆ"..ด่ากุว่า "ไอเหรี้ย" เรยละกันงั้นอะ ถ้าโต๊ะอื่นเค้ารุจัก เม้ง กันกุคงต้องกลับบ้านตอนนั้นอะ แสรดด)..จนในที่สุดมาถึง Limit ของแต่ละคน..ขณะนั้นกุกินไป 8 ชิ้น..กะไก่อีก 2 ชิ้น..พูดด้ายแค่ กุอิ่ม....มาก.. แต่เหมือนมีคนไปแค่ 30.. เพราะมันดันมีพวก ไดเอ็ท..ไปถึงม่ากินไรเรย นั่งคุย กินน้ำเปล่า..พิซซ่าเรยเหลือมา 6 ถาด แร้วคนหารก้น้อยลงตามลำดับ..แต่ก้ม่าเปงไร ได้เจอเพื่อนๆ ก้คุ้มวะ 55+..(คุ้มใช่ปะวะ เต้ แอ่น..555+)..พิซซ่าที่เหลือ ก้เอาแบ่งใส่ถุง ถุงละ 2 ชิ้น แร้วก้แจกจ่ายกันไป ครายอยากด้ายก้เอาปาย..ครายม่ายรุเอามาใส่มือฮิมมุ ถุงนึง เรยต้องรับมา..ว้า..แย่จัง อิ่มแร้วนะเนี่ย กัวอ้วนด้วย..แย่เรยๆๆ..
 
ขอบคุณเพื่อนๆ..ห้อง 6/2 ทุกคน กุดีใจที่ได้เจอพวกเมิงอีกครั้งในบั้นปลายชีวิต..เชรี้ยละ..-*- แร้วเจอกันอีกนะ..
Black ในรถกุ หมดแระนะ..เหลือติ๊ดเดว จิบเพียวตลอดทาง..แม่ม บาดชิหาย..
 
Blog สุดท้าย..เรื่องของวันนี้ 1/4/50 เชงเม้ง...
หวัดดีคับ อากง อาม่า..^^ ซาบายดีมะคับ..อากง อาม่า ถ้าพวกทั่นมองดูฮิมมุตัวน้อยๆ..อยู่บนฟ้า..ป๋มอยากขออารายหน่อยได้มะคับ..ช่วยปายคุยกะอากง ของใครซักคนให้หน่อยได้มะคับ..ปายขอหลานสาวเค้าให้ผมหน่อย..ละก้ขอให้อาแปะผม ยกมรดกให้ผมด้วย..- -" อันนี้พูดเร่นนะงับ แต่ขอ BMW series 7 ของเค้าให้ผมซักคันก้พอคับ...ปาป๊าเล่าให้ฟัง อากงอารมขัน อิอิ..(ถ้าได้จิง ปีหน้าผมจัดงานเชงเม้งเองคับ..อาหารพรึ่บ อากง อาม่า อยากกินไรมาเข้าฝันเรยคับจัดให้ ><)...เอ่อ ป๋มล่วงเกินไปปะคับ..แหะๆ อย่าถือสาฮิมมุ ตัวน้อยๆ เรยนะงับ แหะๆ..ขอโต้ดไว้ล่วงหน้างับ..ช่วยอยู๋ดูแลครอบครัวผมต่อไปด้วยนะค้าบ เซี่ย เซี่ย หนี่..
 
อาวล่ะ เข้าเรื่อง...- -" คือวันนี้ก้ปายเชงเม้ง ที่นครปฐม..นอนตี 4..ตื่น ตี 4.............อารายวะ งง..ละก้อาบน้ามแต่งตัวออกบ้าน..ตี 5 ครึ่ง...ขับรถไปรับอาโกว..ง่วงแบบ โคดๆ..ละก้ขับต่อไปถึงนครปฐม..ด้วยความอยากไปให้ถึงเร็วๆ เพื่อนอน..120 km/hr มันจามีช่วงนึง มีรถติดด้วย..แม่มทำไรกันแต่เช้าวะไอพวกนี้ -*-..มีความรุสึกเหมือนโดนป๊าม๊า ด่าอยู่ ว่าขับเร็วเกิน แต่เหมือนกะร่างกายมานม่ายอมทำตามแระ กุรุแค่ว่ากุง่วง..จานอน..ในที่สุด..ก้หลงทาง..................ปาป๊า มาม๊า อาโกว ก้ม่ารุทางซักคน มันชื่ออำเภอ ไรม่ารุที่จาไป แต่กุเลี้ยวผิดไปไหนม่ารุ..ก้เรยวนๆๆ หาทางเข้าไป ต้องให้ โส่ยโกว ขับเบนซ์มานำทางไป..(ในใจคิด ถ้าชนละจาเปนไง..ปกติขับคันไหนชนก้ได้คันนั้น นี่กุขับคันที่กุขับอยู่ไปชนเบนซ์ กุก้ได้ 2 คันเรยดิ ใช่ปะ..เอิ้กๆ..- -") พอปายถึงก้ไหว้ อากง อาม่า (ฮิมมุก้ขอตามที่บอกอะแหละ..แระก้คือมานต้องเอาเหล้าราดตรงป้ายชื่อหินของอากงอาม่า ตอนแรกคิดว่าราดเพื่อเป็นการ ให้อากงดื่มฉลอง..ก้เรยแอบจิบไปหน่อย..ปรากดว่ามารุอีกทีว่าเค้าราดเพื่อ ป้องกันจอมปลวก - -""" กำ..บาปปะวะ..) จัดของไหว้ จัดสถานที่..อยู่ไปซักพัก ก้ม่ามีไรทำกัน..ฮิมมุ บังเอิญพกของเด็ดมา..ขอบทอง 52 ใบ..(มันอยู่ในกะเป๋าใบเมื่อวานอะ ที่กุพกไปเลี้ยงห้องอะ)..ก้เรยเปิดวงกันหน่อย แหมม เสี่ยๆ ทั้งนั้น..ขาหนักแน่นอน..โส่ยโกว แระ สามีเจ้าของเบนซ์ s class สี aqua blue เปิดที่คนละ 10 บาท.........หยี่แปะ เจ้าของ Audi A7 เปิดที่ 10 บาท.......ปาป๊า มาม๊า คนละ 10 บาท.......หยี่โกว ซาโกว ตั่วโกว หยี่กิ๋ม เจ้มะจั่ง ไอแทน(ลูกพี่ลูกน้อง) ขาละ 10 บาท.......โอวว มากมาย..เร่นปอกเด้งกัน...ฮิมมุ เจ้ามือ..ตาแรกสวยงาม...ฮิมมุ..มี 10 J.........ลุ้นเรียงเว้ยย..กินหนักแน่นอน..พอไปดูบรรดาขาไพ่ทั้งหลาย..อืม เหลือขาที่ยังไม่ป๊อก 2 ขา............................ฮิมมุ เริ่มซีด..เพราะไอ 2 ขาที่ม่าป๊อก มานม่าจั่ว.......ฮิมมุเรยจั่ว 10 J แร้วก้...อ้าววว โผล่ขอบว่ะ ให้ลุ้นๆๆ..ตามคาดครับ....ได้ J มาอีกใบ......เกมดำเนินต่อไป..จนกระทั่ง หยี่แปะ กะ ตั่วโกว เสียไปถึงคนละ 200กว่า..ตอนนั้นฮิมมุ ได้อยู่ราวๆ 700ก่าบาท..หยี่แปะเพิ่มขา เพิ่มเงิน เปนขาละ 20 50 100 จนในที่สุด ฮิมมุ ต้องอั้นไว้ที่ 500.................ครั้งแรกในชีวิตฮิมมุ ที่เล่นป๊อกเด้งอั้น 500........แร้วรับแค่ขาเดว.....(เด็กๆ อย่างงี้เรียกผีพนันนะครับ อย่าเอาเป็นแบบอย่าง...) ญาติๆ คนอื่นๆ เริ่มเพิ่มมั่ง จาก 10 ตอนนี้เป็น 20-50 หมดแร้ว........ทุกคนผมยังหาเงินเองม่าด้ายนะคับ..เล่นกันเบาๆ หน่อยดิ..อากง อาม่าทั่นคงดีจัย เหนลูกหลานทั่นผีเข้าง่ายดายขนาดนี้..- -"..............แดดเริ่มมา..เช้ดเข้ อย่างร้อน รุสึกเหมือนตัวเองโดนปิ้งอยู่ + กับแรงกดดันมหาศาลจากสายตา ขาไพ่ที่เสียตัง....-*- จนถึงเวลาต้องไป..ฮิมมุได้มาทั้งหมด 5000 บาท (ลดไปรวมๆ แร้วเกือบ 1500..).. ดังนั้น หน้าที่จุดประทัด ก้ของกุแน่นอน........แต่คราวนี้ ชนวน สั้นก่าทุกปี......ฮิมมุหันไปมองหน้าปาป๊าแระญาติๆ เหมือนจาบอกเปนนัยๆ ว่า คัยก้ได้ หาชนวนมาต่อให้นู๋ที ได้โปรด..แต่ทุกคนยืนยิ้ม แร้วก้เตรียมเดินออกไปให้ได้ระยะปลอดภัย (ราวกะว่า เอาตังกุไปแร้ว ม่ามีสิดบ่น..)..ปล่อยฮิมมุ กำชนวน กะไม้ขีดไฟ จนมือเหงื่อออก..ปาป๊าตะโกนมาว่า เอาเลยยเด้ กัวไร เด่วต้องไปที่อื่นอีก อาโกว ตะโกนว่า ปีนี้ลื้อเปนไร ปอดกะทันหันเรอะ ลูกพี่ลูกน้องกุ เฮียฮิม ติดพุงหรออ.....ฮิมมุ ฟังละฉุนว่ะ..ลุยไปเลย จุดปุ๊บ..ซู่ววว ปังๆๆ..แน่นอนว่า เศษปะทัดกะเด็นใส่หัว ใส่หลังกุมากมาย -*-....วิ่งไม่ทันโว้ย (ม่าใช่เพราะอ้วนนะเว้ยย เพราะ ง่วงตะหากล่ะ)..แม่ม เหมือนโดนปืนอัดลมยิง เจ็บๆ คันๆ..-*-..ตื่นเรย..พอทามรายเสะก้ปายกินข้าวกะญาติๆ ละก้ปายซื้อของกินที่..ที่ไหนนะ..ดอนๆ ไรเนี่ยแหละ ไม่ใช่ ดอนเมืองอะ - -"..รุแต่ ลูกชิ้น หร่อย..เสะแร้วก้รับ อั่งเปา ย้อนหลังกัน..(ผิดงานปะวะ..) ละก้กลับบ้านน..ดู ซอ ดอง โย..หนุกหนานมากมายย..มีความสุข รับทรัพย์มากมาย...ขอบคุณอากง อาม่าคับ ^^
 
เฮ้อ..จบแระ...เหนื่อยชิหาย..พิมมาตั้งกะ 5-6 โมง..เสะ 4 ทุ่ม..-*-..ตั้งจัยอ่านกันด้วยนะเฟ้ย เม้นด้วย..อิอิ อย่ารืมล่ะ ม่าเม้น จาเปนไง อิอิ..
 
-*^ คิดถึงเพื่อนนนนทุกคนนน..แร้วเจอกานๆๆๆ
-*^ เบื่อว่ะ ม่ามีไรทาม..ปายหนายเรียกได้ตลอดเวลา อิอิ..
-*^ ช่วงนี้อากาดร้อนๆ ต่อนบ่ายๆ มันทำให้เหงาหัวใจ..55+ ม่ายเกี่ยว..อากาศร้อนไปฉีดยากันยัง ?? ถ้ายังเด๋วพาไป อิอิ..
-*^ ย้ำ !! คนอ่านตั้งจัยอ่านหน่อยนะ..55 เม้นให้ด้วย อิอิ ..ไม่เม้น F..เม้นกวนติง F..เม้นว่า มาเม้นให้แระนะ F..เม้นว่า เพราะกัว F เรยมาเม้น ก้ F นะ..หึหึ 55555555+
-*^ โว้ยเหนื่อยแร้ว..พิมเยอะชิบ..
:+: Miz
:+: Love
:+: Care..
 
G'Luck..
 
 
 
 
29 March

เฉพาะกิน เอ้ย กิจ !! 6/2

...

Blog เฉพาะกิจ..!!

เรื่องเกี่ยวกับงานเลี้ยงห้อง..6/2

วันเสานี้ 5 โมงเยน..คือที่นัดวันเสานี้อะ เพราะว่า โปรพิซซ่า 1 แถม 1 มันหมดวันที่ 1 แต่วันที่ 1มันไม่อยู่กันเยอะ เพราะมีเชงเม้ง..ละก้งานเยอะแยะ..เรยนัดวัน เสานี้ แร้วที่นัดพิซซ่า เพราะเหงหลายคนบอกเบื่อ หมูทะแร้ว เรยลองมากินแบบนี้มั่ง พวกเรายังม่าเคยกิน พิซซ่า ด้วยกันเรยเนอะ..เรยลองดู..

สถานที่ ก้คือ พิซซ่า คอมปานี ที่ Siam Center นะ..เวลา 5 โมงเย็นใครไปถึงก่อนก็บอกชื่อ ฮิม..

แร้ว ที่หลายๆ คนถามว่าทำไม ไม่ไปที่ พิซซ่า คอม ใน สยามล่ะ..ก้คือว่า พิซซ่าคอม อะมันมีแค่ 75 ที่นั่งเค้าบอกว่าถ้าเราจะไปนั่งกินกัน 20-30 คน อะ เค้าให้เรานั่งได้แค่ ชม-ชมครึ่ง เอง..เค้าเรยแนะไปร้านใหญ่เรย..ส่วนที่ร้านใหญ่เนี่ยอะ..เค้าให้เรานั่งได้ ประมาณ 3-4 ชม..(เมิงจาแดรกกันนานกว่านี้ปะวะ)..ก้คือราวๆ 2-3 ทุ่ม..

แร้วทีนี้มาถึงอาหาร..เค้าบอกว่า ต้องระบุจำนวนถาดให้เค้าไว้ก่อน พร้อมมัดจำ 500 ก่อนเที่ยงวันเสา..ก้คือ เด๋วกุไปเองก้ได้ แต่ที่กุอยากรุอะ ครือ พวกเมิงจากิน (ยัด) กันคนละกี่ชิ้น ของ Minimum - Medium นะเว้ย ม่าเอา Maximum..แบบ กุถามกินกี่ชิ้น ล่อซะ 7..แต่จิงๆ กิน 4 ก้ได้ไรเงี้ย..(คำตอบนี้..กุได้มาจากเพื่อนห้องเราคนนึงจิงๆ..แต่ไม่ขอบอกว่าใครละกัน มันเลขที่ 1 อะ..) ที่กุคิดอะ คืออยู่ที่ 24 ถาด (192 ชิ้น) จ่ายคนละประมาณ ไม่เกิน 200..(ราคานี้กุเอาไปบวกกะพวกปีกไก่ 12 ชิ้น 139 บาท 7 ที่ 980 + โค้ก refill 39 บาท 15 แก้ว + น้ำเปล่า ขวดละ 15 บาท 10 ขวด คือที่พูดมานี่ เมิงจาสั่งอย่างอื่นแทนก้ได้นะ เพราะกุดูเมนูแล้วอะ Lasangna Salad หรือ Bacon Twist อะ ราคามันม่าเกินนี้แร้ว) อ้อ..แร้วนี่คือจำนวน 35 คนนะ..

ก้คือ คัยอ่าน Blog นี้แร้วมีความเห้นไง ก้ โทมา หรือว่า เม้นไว้นะ 0841310132..เมิงจากินคนละกี่ชิ้น จะเอากี่ถาด อยากเอาหน้าไรกันก้บอกไว้ได้นะ..เพราะเค้าบอกว่าสั่งหน้าเรยก้ได้เร็ว..

โอเช..ตอนนี้ที่รุว่าไปม่าได้ชัวร์ ก้ นนท์ ภูหรี หอย มีคัยอีกก้บอกด้วยนะ

แร้วเจอกันเว้ยย ><" คิดถึงๆๆๆๆ เพื่อนๆๆ 6/2